BEING AS AN OCEAN: “How We Both Wondrously Perish”

Όλα κι όλα. Το να εμπνέεσαι το όνομά σου από κάποια ρήση του Γκάντι μόνο καλό δεν μπορεί να είναι, άσε που σε προϊδεάζει λίγο- πολύ περί τίνος πρόκειται.

Ναι, σωστά καταλάβατε, αγάπες , λουλούδια, άνοιξη. 

Οι Being As An Ocean λοιπόν, δημιουργήθηκαν το 2012 στην California και o πρώτος τους δίσκος ονόματι “Dear G-d” δέχτηκε διθυραμβικές κριτικές . Μετά απο κάποιες αλλαγές   στο line up τους έφτασε η ώρα να κυκλοφορήσουν (πάλι) στην In Vogue Records,  το δεύτερο ολοκληρωμένο  δίσκο τους υπό το όνομα “How We Both Wondrously Perish”.

Διαβάζοντας  στο δελτίο τύπου τους χαρακτηρισμούς screamo, melodic hardcore, ομολογώ πως έβρεξα λίγο το βρακί μου από την χαρά μου, δια τον απλούστατο λόγο πως ότι έχω ακούσει μέχρι τώρα απο το συγκεκριμένο ιδίωμα και αξιολογοτάτο ήτανε, και ποιοτικότατο ήτανε και πολύ μου άρεσε βρε αδερφέ, αλλά να μου πεις έφερε την υπογραφή της Deathwish ή της  No Sleep Records.

Δε γαμιέται.

Ο δίσκος ξεκινάει δυνατά  με το “Mediocre Shakespeare”, ωραίες μελωδίες, πιασάρικα riffs   και το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό είναι οι Defeater, το οποιο στην προκειμένη δεν είναι κακό διότι καμία μπάντα δεν αποτελεί προιον παρθενογέννεσης , όλες απο κάπου αντλουν τις επιρροές τους  και είτε τις προεκτείνουν είτε πατούν πάνω σε αυτές για να χτίσουν τον ήχο τους. Τέλος πάντων ας μην μακρηγορώ. Ενώ λοιπόν ο δίσκος ξεκινά με τις καλύτερες προοπτικές , νομίζω πως στην πορεία της ακρόασης κάπου το χάνει και  χάνεσαι κι εσύ μαζί. Οι μελωδίες  και τα πιασάρικα riff παραμένουν ,  ένω σε κομμάτια όπως  το “Even The Dead Have Their Tasks” και “Mothers” είναι  περισσότερο εμφανείς οι post επιρροές  θυμίζοντας μου σε σημεία τόσο Junius, όσο και Her Name Is Calla, γεγονός επίσης θετικό. Αλλά ρε παιδάκι μου  αυτή η εναλλαγή των φωνητικών όμως από “τσιριχτά” σε boyband της δεκαετίας του ‘90 πραγματικά μου την δίνει στα νευρά, και δια του λόγου το αληθές μπορεί κανείς  να το διαπιστώσει  στο “Grace, Teach Us What We Lack” του οποίου τα φωνητικά είναι πιο γλυκά και απο εκείνα της Ματίνα Καρρά στην μεταγλώτισση της Κάντυ Κάντυ.

Αντί επιλόγου  νομίζω πως θα προτιμήσω άλλα συγκροτήματα του είδους που έχουν πολλά περισσότερα να πουν. Δυστυχώς οι Being As An Ocean χωρίς να είναι κακοί σε αυτό που προσπαθούν να κάνουν, με κουράσανε  και  κάπου στα μισά και ίσως λιγότερο στάματησαν να μου φαίνονται ενδιαφερόντες.

Προτείνονται μεν, αλλά μην περιμένετε και πολλά, εκτός αν  ακόμα σκέφτεστε  τους εφηβικούς σας έρωτες.