NEW YEARS DAY: “Victim to Villain”

Είσαι true metalhead; Ξουτ… Είσαι άνω των 30; Ξουτ…

Εντάξει, παίζει και να υπερβάλλω, αλλά εγώ προειδοποίησα! Οι New Years Day θα μπορούσαν να είναι τα λιγότερο εμπορικά ξαδέρφια των Paramore (δε σε παρεξηγώ άπαξ και δεν έχεις ασχοληθεί μαζί τους), μιας και έχουν ένα πιο σκληρό wannabe goth attitude στον τρόπου που αυτοπαρουσιάζονται.

Παντελώς εύπεπτο pop rock με horror στοιχεία, γυμνασιακή μουσική πολιτική, άρωμα κολεγιακού campus, χαλασμένα lockers, πρώτοι έρωτες, απογοητευμένοι παρίες που δεν κάνουν παρέα με τους cool τύπους, κρυφά τσιγάρα, κόκκινα pom poms, μαύρα φουστάκια, τσίχλα κάτω από το θρανίο, skate στη μασχάλη, χαχανίσματα με το παρεάκι στο prom night κτλ
Αφελείς συνθέσεις, αλλά στην τελική το target group τους μπορεί να δηλώσει εκστασιασμένο, μιας και τραγούδια όπως “Bloody Mary”, “Death of the Party”, “Any Last Words?” και “Last Great Story” εύκολα θα βρουν το δρόμο τους στο ροζ ηχοσύστημα, στο γεμάτο αφίσες Avril Lavigne δωμάτιο teenage κορασίδων!

Αν δεν το έχετε καταλάβει ακόμη, οι New Years Day έχουν γυναικεία φωνητικά (πλην του Angel Eyes, όπου συμμετέχει ο Chris Motionless, των Motionless in White) και παρότι οι παραπάνω γραμμές ίσως να υποτιμούν το σχήμα, προσωπικά θα προτιμούσα τα σημερινά 15χρονα να ακούνε New Years Day, παρά Justin Bieber.

About Στέφανος Στεφανόπουλος 1316 Articles
Γεννήθηκε την ίδια ακριβώς ημέρα με τα CD και μάλλον για αυτό ασχολείται τόσο πολύ με τη μουσική. Όταν δεν γράφει για αυτή, αγοράζει CD, και όταν δεν αγοράζει, θα τον βρείτε είτε να παριστάνει τον dj σε διάφορα μαγαζιά της Αθήνας, είτε να προσπαθεί να κατεβάσει κάποια ιδέα για διαφήμιση. Στο Rockway.gr εντάχθηκε το 2010 και κάπως, κάπου, κάποτε, βρέθηκε να κρατάει και τα κλειδιά του. Δεν συμπαθεί τους ψευτοκουλτουριάρηδες, τους ξερόλες και τη μουστάρδα. Δηλώνει εγωιστής, κυνικός και fan του Philip Dick.