111- Something U Already Know

Δύσκολοι καιροί για Πρίγκιπες…

Το κατάλαβαν (λίγο αργά βέβαια) και στον Παναθηναϊκό, αλλά θεωρώ πως τον παρεξήγησαν τον άνθρωπο! Επειδή δηλαδή ξέχασε το pin του και δε μπορούσε να καταθέσει τα λεφτά ύστερα από μήνες ολόκληρους, τον ξέγραψαν; Υπερβολή…

Όξω και ο τροβαδούρος της αγάπης (aka Ρότσα) και το τριφύλλι πάει για τρελό αρνητικό ρεκόρ!

Νέος προπονηταράς, ένας τυχάρπαστος μουστακαλής με εμπειρία β, γ και δ εθνικής…

Εγώ πάντως εάν ήμουν στη θέση του Μαρινάκη, δε θα έκανα ούτε μια μεταγραφή φέτος! Γιατί να δίνω τσάμπα λεφτά, από τη στιγμή που κάνω περίπατο;

Άσχετο: το top 20 μας το είδατε

Πάντως οφείλω να ομολογήσω πως η λίστα του Rockway με τα καλύτερα της χρονιάς ήταν από τις πιο εμπεριστατωμένες που είδα στο διαδίκτυο.

Διότι, φίλτατοι αναγνώστες, καλά τα “ονόματα”, ωραία τα “σιγουράκια”, cool τα “ψαγμένα”, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι η ποικιλία και η πολυφωνία.

Όταν βλέπω λίστες που αναλώνονται μονάχα σε αυτά που “έπρεπε” να μπουν, ξενερώνω! Δε χρειάζεται στην τελική να τις διαβάσω καν! Γνωρίζω a priori το τι θα περιέχουν και ως οντότητα σίγουρα δε μπορώ να δεχτώ πως ότι και να βγάλει η Χ σπουδαία μπάντα ή το Ψ “αγαπημένο του κοινού” σχήμα, αξίζει να μπει σε μια εικοσάδα!

Στον αντίποδα, δε γουστάρω και τις λίστες που κάνουν υπερπροσπάθεια να δείξουν το πόσο “ψαγμένοι” είναι στο σύνολό τους οι συντάκτες, αναδεικνύοντας στο τελικό αποτέλεσμα την τάδε post black super sludge death folk hyper jazz μπάντα από την Τσετσενία, που στο κάτω κάτω δε θα είχε ποτέ θέση σε ένα top of the year.

Προσωπικές ενστάσεις η μη παρουσία των Shinedown, των Devin Townsend Project και των Soundgarden, αλλά δεν πειράζει… Την επόμενη φορά θα δωροδοκήσω για να μπουν…

In other news, το πανηγύρι με τη Λίστα Λαγκάρτ καλά κρατεί και η κολοκυθιά για μία ακόμη φορά πάει σύννεφο…

Χάνουμε το δάσος κύριοι! Το ζητούμενο δεν είναι τόσο το ποιος το είχε πρώτος το USB stick και ποιος τελευταίος, αλλά το γιατί κανείς δεν ξεκίνησε (όταν έπρεπε) να φορολογεί τα ονόματα όσων έβγαλαν λεφτά στο εξωτερικό.

Ακόμα και τώρα που μιλάμε, οι εκπρόσωποι της τριαρχίας σκούζουν στα παράθυρα για το ότι “θα” υπάρξουν κυρώσεις, αλλά στην πράξη ο Αντώνης ταξιδεύει, επαναλαμβάνοντας τα αυτονόητα για το τι πρέπει να γίνει (ασχέτως εάν δεν τα κάνει), ο Μπένι ωρύεται στα έδρανα της Βουλής και ο Μπαρμπα-Φώτης “αγρόν ηγόραζε”…

Μήπως ήρθε ο καιρός να αλλάξει όνομα η Δημοκρατική Αριστερά, σε Βολευτική Κυβερναριστερά;

Είδα και στο Mega ένα ρεπορτάζ, σύμφωνα με το οποίο ο Τσίπρας υπονομεύει το κανάλι παρουσιάζοντας ψευδή στοιχεία για ένα δάνειο που πήρε… Μάλιστα ακούστηκε από “δημοσιογράφο” η ατάκα “Μήπως ο κύριος Τσίπρας φοβάται την κριτική που κάνουμε;”

Έρχομαι λοιπόν εγώ, ωσάν καθημερινός πολίτης και σκέφτομαι “Ποια κριτική;”

Όταν στο δυναμικό σου έχεις ονόματα που εδώ και πάμπολλα χρόνια παπαγαλίζουν ότι υπαγορεύει η εκάστοτε κυβέρνηση, δε δύνασαι να μιλάς για “κριτική”, τελεία, παύλα και διπλό θαυμαστικό!

Όσο για τις καταλήψεις που τόσο πολύ ενοχλούν το κράτος, οκ ας τις διαλύσουμε… Τα κτίρια θα αξιοποιηθούν όμως, ή όλο αυτό είναι απλά μια ακόμη ένδειξη δύναμης από τον κουκουλοφόρο Δένδια;

Τους εμπόρους ναρκωτικών θα τους βρείτε υπουργέ ή πρέπει να μπουν στη φυλακή πρώτα όσοι δε δηλώνουν fan της αστυνομίας;

Και στο κάτω κάτω, τη δική σας “κατάληψη” στους μισθούς και τις συντάξεις ποιος θα τη διαλύσει;

Τη ΔΕΗ, το πετρέλαιο και γενικότερα τη νύφη ποιος την πληρώνει; Σίγουρα όχι εσείς κύριε υπουργέ…

59
Γεννήθηκε την ίδια ακριβώς ημέρα με τα CD και μάλλον για αυτό ασχολείται τόσο πολύ με τη μουσική. Όταν δεν γράφει για αυτή, αγοράζει CD, και όταν δεν αγοράζει, θα τον βρείτε είτε να παριστάνει τον dj σε διάφορα μαγαζιά της Αθήνας, είτε να προσπαθεί να κατεβάσει κάποια ιδέα για διαφήμιση. Στο Rockway.gr εντάχθηκε το 2010 και κάπως, κάπου, κάποτε, βρέθηκε να κρατάει και τα κλειδιά του. Δεν συμπαθεί τους ψευτοκουλτουριάρηδες, τους ξερόλες και τη μουστάρδα. Δηλώνει εγωιστής, κυνικός και fan του Philip Dick.