ΤΙΑΜΑΤ: “The Scarred People”

TIAMAT. Θεά των Ωκεανών σύμφωνα με τους Αρχαίους Βαβυλώνιους και άξιο προσοχής συγκρότημα από τη Σουηδία!

Μέλος του πανθέου του Σουηδικού Metal με οπαδούς σε όλον τον κόσμο και δίσκους σταθμούς για το είδος, κατά μήκος της καριέρας, φτάνουν αισίως στην κυκλοφορία του δέκατου πονήματος τους, “The Scarred People”. Έχοντας ρίξει ένα γρήγορο και άγριο βλέμμα στο παρελθόν με το προηγούμενο “Amanethes”, έρχονται τώρα να γυρίσουν σε πιο “εμπορικά” μονοπάτια.

Ο ηγέτης τους, Johan Edlund, επιμελείται το εξώφυλλο και τραγουδάει ακόμα μια φορά την αγαπημένη του μουσική, που τα τελευταία χρόνια άγγιζε μοναδικά τη goth σκηνή. Έτσι και τώρα! Ήδη, από το πρώτο “The Scarred People”, που ξεκινάει σαν soundtrack ταινίας, μπαίνει με τον αέρα ενός hit single, να δώσει μελωδίες εύκολα φυτεμένες στον άβουλο ανθρώπινο εγκέφαλο.

Σας μπερδεύω, το ξέρω! Η σκληράδα του “Amanethes” μπαίνει ξανά στο ψυγείο, μαζί με τις δυνατές σκοτεινές doom επιρροές του, και παίρνει τη θέση τους κάτι πιο συναισθηματικό.

Σε καμιά περίπτωση δεν μιλάμε για άσχημο album! Όλοι όσοι έχετε τα “Skeleton Skeletron”, “Judas Christ” και “Prey”, σίγουρα θα το βάλετε στη συλλογή σας. Οι υπόλοιποι συνεχίζουν να διαβάζουν και παρακαλούνται να ξεχάσουν τα “Clouds” και “Wildhoney”!

To album έχει πολύ όμορφες συνθέσεις, που θα μπορέσουν να σταθούν κοντά σε σύγχρονα goth groups, όπως το “Winter Dawn”, που είναι μια από τις καλύτερες στιγμές του.

Έχοντας στην παραγωγή ξανά, τον πολύπειρο Siggi Bemm, o δίσκος είναι ηχητικά άρτιος και πολύ ατμοσφαιρικός! Δείγμα αυτού αποτελεί το “384-Ekteis” με κάτι σαν απόκοσμες γυναικείες κραυγές να περνούν από τα αυτιά μας σαν Ερινύες που μας καταδιώκουν.

Για να μην μακρηγορώ, απλά να σας πω ότι ο δίσκος είναι πανέμορφος, ακόμα και αν δεν είναι ο ακρογωνιαίος λίθος τους

Εμπιστευτείτε τους, το αξίζουν!

Δημήτρης Μαρσέλος
About Δημήτρης Μαρσέλος 1655 Articles
Δέσμιος της μουσικής, είλωτας των συναυλιών, εθισμένος στα σκληρά...riffs, διπολικός μεταξύ metal και hardcore punk, έχει κάνει χρόνια τώρα πολιτιστικό crossover και δεν αρνείται κανένα ιδίωμα της rock που του τη σηκώνει...την τρίχα.