MAGNUM: “Live at the Symphony Hall”

Δέκατο live album για το ιστορικό ροκ συγκρότημα Magnum, το οποίο ηχογραφήθηκε στις 19/04/2018 στο Birmingham, στo πλαίσιo της περιοδείας για την προώθηση του τελευταίου τους δίσκου, του “Lost on the Road to Eternity”, περιοδεία που πέρασε και από την χώρα μας πριν λίγες βδομάδες, αφήνοντας καλές εντυπώσεις με το Rockway να δίνει το παρών.

Το “Live at the Symphony Hall” περιλαμβάνει 2 CDs. Το πρώτο CD περιέχει οχτώ τραγούδια με τους Magnum να δίνουν βάρος στους δύο τελευταίους δίσκους τους. Το δεύτερο CD  αποτελείται από εφτά τραγούδια και είναι επικεντρωμένο στην ένδοξη δεκαετία του 1980. Συνολικά εκπροσωπούνται επτά από τα 20 albums της μπάντας, ενώ δεν περιλαμβάνονται κομμάτια από τη δεκαετία του 1990. Κάποιοι οπαδοί μπορεί να γκρινιάξουν, αφού η κυκλοφορία θα μπορούσε να έχει και περισσότερα κομμάτια.

Η απόδοση των Βρετανών εκείνο το βράδυ ήταν αρκετά καλή, με τους Magnum να αποδίδουν τις συνθέσεις αρκετά κοντά στο πνεύμα των studio albums. Ο ήχος είναι ελαφρώς γυαλισμένος, διατηρώντας όμως το live συναίσθημα. Το κοινό είναι το κλασσικό βρετανικό, οπότε πλην επευφημιών στη αρχή και στο τέλος των τραγουδιών δεν παίζει μεγάλο ρόλο στο live. Το μόνο αρνητικό, είναι ότι ο Bob Catley ακούγεται κάπως κουρασμένος, με τη φθορά του χρόνου να είναι εμφανής και την απόδοσή του να κρίνεται ικανοποιητική, χωρίς όμως να φτάνει τις ερμηνευτικές κορυφές του παρελθόντος. Στιγμές του live, είναι η guest εμφάνιση του Tobias Sammet (Avantasia, Edguy) στο “Lost on the Road to Eternity” και η εκτέλεση του “Don’t Wake the Lion (Too Old to Die Young)”.

Το “Live at the Symphony Hall” δείχνει τους Magnum σε καλή φόρμα και είναι ιδανικό για τους λάτρεις του κλασσικού ροκ και φυσικά για τους οπαδούς των Βρετανών Θρύλων.

Πελοπίδας Χελάς
About Πελοπίδας Χελάς 153 Articles
Γεννημένος τη δεκαετία του 80 έφαγε την πετριά με την σκληρή μουσική όταν στη τρυφερή ηλικία των 10, ένας συμμαθητής του από το σχολείο του έγραψε δυο κασέτες που του άλλαξαν όλη τη ζωή. Στη μια κασέτα ήταν γραμμένο το “The Number of the Beast ” και στην άλλη το “Master of Reality ”. Έκτοτε, η μουσική μπήκε για τα καλά στη ζωή του και μπορεί να έχουν περάσει 30 χρόνια, αλλά η καψούρα του για το metal παραμένει αμείωτη. Επίσης λατρεύει το διάβασμα, παίζει μανιωδώς video games και δεν λέει ποτέ όχι για κανα μονάκι σε κάποιο γήπεδο μπάσκετ.