THE CROWN: “Cobra Speed Venom”

Κλείνοντας σχεδόν τρείς δεκαετίες στο δισκογραφικό κουρμπέτι (συνυπολογίζοντας την εποχή που λέγονταν Crown of Thorns, πριν εξαναγκαστούν να το αλλάξουν λόγω της ύπαρξης άλλης μπάντας που είχε ήδη κατοχυρώσει το όνομα), οι The Crown κυκλοφόρησαν τον δέκατο δίσκο της καριέρας τους.

Τρία χρόνια μετά το καλό “Death Is Not Dead”, οι Σουηδοί επιστρέφουν με μάλλον το πιο θηριώδες υλικό που έγραψαν ποτέ. Μεγάλο ρόλο σ’ αυτό το γεγονός έπαιξε και ο νέος drummer Henrik Axelsson ο οποίος ανήκει στην brutal πλευρά του death metal. 

Στο “Cobra Speed Venom” οι The Crown δείχνουν εμφανείς τάσεις απομάκρυνσης του μελωδικού στοιχείου που συνυπήρχε σε επαρκείς δόσεις έτσι ώστε να χαρακτηρίζονται ως μέρος του melodic death ρεύματος και στράφηκαν σε πιο εξτρεμιστικά ηχοτόπια. Αδιάκοπο σφυροκόπημα the american way, πολλά thrash περάσματα και με άκρως τεχνική κιθαριστική δουλειά από τους Marko Tervonen και Robin Sorqvist. Σιδηροδρομική ρυθμική βάση που φλερτάρει πολλές φορές με τη black αλλά και τη math / djent φιλοσοφία – η όποια μελωδικότητα του album κάνει αισθητή την παρουσία της κυρίως στα solo part των κομματιών – και ωμές ατμόσφαιρες που θυμίζουν την καταγωγή τους.

Πρωταγωνιστικός επίσης και ο Johan Lindstrand με το σχετικά καθαρό growling του, δίνει στα κομμάτια μια λυσσαλέα ηχητική διάσταση (τον βοηθά και η πολύ καθαρή παραγωγή) καθορίζοντας το ύφος του “Cobra Speed Venom”. Πολύ καλά τα “Iron Crown”, “Where My Grave Shall Stand”, “Destroyed By Madness” όπως και το ομότιτλο track, σε ένα σύνολο που δεν έχει ποιοτικά σκαμπανεβάσματα.

Αν σου αρέσει η δυσκολία στο death metal σου, το “Cobra Speed Venom” θα σου αρέσει. Απέχει πολύ ως άκουσμα για να χαρακτηριστεί πρωτότυπο αλλά οι The Crown παρουσιάζουν έναν καλοπαιγμένο δίσκο brutal μουσικής που θα ικανοποιήσει τους fans τους αλλά θα βρει και εκτιμητές και από πιο σαλταρισμένους χώρους. Αρκετά καλό album.

http://www.thecrownofficial.com/
https://www.facebook.com/thecrownofficial/

Ιορδάνης Κιουρτσίδης
About Ιορδάνης Κιουρτσίδης 837 Articles
Ανακατεμένος με το heavy metal εδώ και 3,5 δεκαετίες, retro computer fan, δεν αντέχει τον Μόρισον και τον Κομπέιν, πίνει διπλό γλυκύβραστο και λατρεύει τις mini σοκοφρέτες υγείας.