LAKE OF TEARS: “Illwill”

Όγδοο album για τους σουηδούς, που μετρούν δεκαοχτώ χρόνια άξιας παρουσίας στη metal σκηνή. Το Illwill” διαδέχεται το (κατά πολλούς) αδύναμο συνθετικά “Moons & Mushrooms” και από ότι φαίνεται το συγκρότημα έχει και επίσημα πλέον αποφασίσει να αλλάξει την καλλιτεχνική του ρότα.

Ξεχάστε τις νωχελικές goth ελεγείες του “A Crimson Cosmos” ή του (αξεπέραστου) “Forever Autumn”. Οι LakeofTearsέχουν πάθει ότι και οι Sentenced στις τελευταίες τους κυκλοφορίες: βαρέθηκαν τη μονοδιάστατη μιζέρια και αποφάσισαν να την αναμείξουν με οργή και φυσικά rock μουσική! Τώρα το κατά πόσο αυτό θα ευχαριστήσει τους fan είναι σχετικό. Από τη μια υπάρχουν στιγμές που νομίζεις πως ακούς άλλο συγκρότημα, από την άλλη είναι εμφανές η διάθεση των LakeofTearsνα απαγκιστρωθούν από το παρελθόν τους, χωρίς όμως και να το απορρίπτουν. Προσωπικά μου λείπει η γλυκιά μελαγχολία που είχαν οι παλαιότερες δουλειές τους, η οποία κάνει την εμφάνισή της μονάχα στα HouseoftheSettingSun, BehindtheGreenDoorκαι το ομώνυμο. Ακόμη και το cd είναι χωρισμένο σε δύο ηχητικά στρατόπεδα. Ενώ κάποια τραγούδια λοξοκοιτάζουν τις μέχρι τώρα κυκλοφορίες του σχήματος, τα υπόλοιπα κλείνουν ερμητικά τα μάτια  και παίρνουν φόρα για να πάνε μπροστά. Το δυστύχημα είναι πως σε περιπτώσεις κουτουλάνε στον τοίχο από την ορμή που έχουν και το αποτέλεσμα είναι σκόρπια κομμάτια από καλές ιδέες. Η αλλαγή μουσικής πλεύσης πάντως είχε ξεκινήσει από το “Blackbrick Road” του 2004, απλώς τώρα κορυφώνεται, μιας και έχουμε να κάνουμε μακράν με τον πιο heavy δίσκο της μπάντας. Ανάμεικτα τα συναισθήματά μου για αυτό το album, καθώς δηλώνω λάτρης των LakeofTears και το Illwill δεν είναι αυτό που αποζητούσα από τους σουηδούς, αλλά καταλαβαίνω την ανάγκη τους να εξελιχθούν και να αναπλάσουν τους μουσικούς ορίζοντές τους. Ο τελικός κριτής θα είναι όπως πάντα ο χρόνος, αν και κάτι μου λέει πως άπαξ και δε βρουν οι ίδιοι τι ακριβώς θέλουν να κάνουν, δεν το βλέπω να τους μένει και πολύς…

Στέφανος Στεφανόπουλος
About Στέφανος Στεφανόπουλος 1315 Articles
Γεννήθηκε την ίδια ακριβώς ημέρα με τα CD και μάλλον για αυτό ασχολείται τόσο πολύ με τη μουσική. Όταν δεν γράφει για αυτή, αγοράζει CD, και όταν δεν αγοράζει, θα τον βρείτε είτε να παριστάνει τον dj σε διάφορα μαγαζιά της Αθήνας, είτε να προσπαθεί να κατεβάσει κάποια ιδέα για διαφήμιση. Στο Rockway.gr εντάχθηκε το 2010 και κάπως, κάπου, κάποτε, βρέθηκε να κρατάει και τα κλειδιά του. Δεν συμπαθεί τους ψευτοκουλτουριάρηδες, τους ξερόλες και τη μουστάρδα. Δηλώνει εγωιστής, κυνικός και fan του Philip Dick.