Release Athens 2016 Day 4: Sigur Rós, The Black Angels, DIIV, Theodore, Afformance (13/06/2016) Πλατεία Νερού

Μπορούμε με σιγουριά να πούμε πως η τελευταία μέρα του Release Festival απεδείχθη ιστορική, καθώς προσπαθούμε ακόμα να συνέλθουμε από το ωστικό κύμα που μας καταπλάκωσε από την εμφάνιση των Sigur Rós.

Γενικότερα, με ονόματα που καλύπτουν διάφορα γούστα, το φεστιβάλ ολοκληρώθηκε με άλλη μια επιτυχημένη βραδιά, αφήνοντας τους πάντες ευχαριστημένους σε όλους τους τομείς.

Το πενταμελές αθηναϊκό σχήμα Afformance ανέλαβε να κάνει την αρχή, με λιγοστό κόσμο να είναι παρών, πράγμα εύλογο λόγω της ώρας. Σταθερά πολύ καλοί στην απόδοσή τους, απέδειξαν γι’ άλλη μια φορά την αξία τους ως εκφραστές της post-rock σκηνής, αποτελώντας ένα εξαιρετικό ξεκίνημα σε μια τόσο σημαντική βραδιά. Στο σύντομο, μισάωρο σετ τους, κάλυψαν όλες τις κυκλοφορίες τους, δίνοντας μικρή έμφαση στο τελευταίο τους άλμπουμ “Through Walls”, με τα “Dancing Lessons For the Advanced In Age” και “Christmas Truce”.

Afformance setlist
Tiger Prey/ Lost In Waves
Dancing Lessons For the Advanced In Age
Christmas Truce
Covered In Scales
A Tide Before the Flickering Sun

Ακολούθησε ο Theodore με την πενταμελή του μπάντα, ο οποίος, αν και μικρός ηλικιακά, έχει ήδη δύο δίσκους στο ενεργητικό του. Είχα περιέργεια να τον δω και ομολογώ πως τον παρακολούθησα με αρκετό ενδιαφέρον. Στη μουσική του, το κλασικό στοιχείο συνδυάζεται με το ηλεκτρονικό, η αιθέρια μελωδία ξεσπά συχνά σε χαωτικές εξάρσεις, και όλα αυτά να συνοδεύει η ζεστή φωνή του. Φαίνεται να είναι ένα παιδί με πάθος και ταλέντο, ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για μένα. Έπαιξε για 35 λεπτά κατά κύριο λόγο κομμάτια από την τελευταία του κυκλοφορία “It Is But It’s Not” του 2015 (μέσα στον Ιούνιο ετοιμάζεται η ευρωπαϊκή κυκλοφορία του δίσκου), ενώ από το ντεμπούτο του, το 2011, έπαιξε τα “Love Is a Dog From Hell” και “Instant”.

Theodore setlist
Do You Know How To Fall?
Are We There Yet
It Is But It’s Not
Run
Love Is a Dog From Hell
Instant
Eclipse

Στις 19.10 ήταν η ώρα των νεοϋορκέζων χίπστερ DIIV, οι οποίοι όπως φάνηκε είναι ιδιαιτέρως αγαπητοί στο ελληνικό κοινό. Είναι η πρώτη φορά που επισκέπτονται τη χώρα μας και δεν παρέλειπαν να εκφράζουν τη χαρά τους που παίζουν σε τόσο όμορφο τοπίο, καθώς και τη συμπάθειά τους –που εξελίχθηκε σε αγάπη– στο θερμό ακροατήριο. Cool και γεμάτοι ενέργεια έπαιξαν κομμάτια από τις δύο μέχρι τώρα κυκλοφορίες τους “Oshin” και “Is the Is Are”, ανάβοντας το κέφι και κάνοντας τον υποτονικό μέχρι εκείνη την ώρα κόσμο να ξεσηκωθεί. Κρατούσαν επικοινωνία μαζί μας καθ’ όλη τη διάρκεια του σετ τους, χωρίς να γίνονται κουραστικοί, αντιθέτως, θα πρέπει να έκαναν και τους μη φαν να τους συμπαθήσουν. Χωρίς πολλή σκέψη, έπαιξαν μάλιστα το “Wait”, που ήταν εκτός setlist, μόλις το ζήτησε κάποιος από το κοινό.

Ο ήχος των DIIV είναι χαρακτηριστικός –ένα κράμα indie rock, dream pop και post-punk revival– κι έχει ένα vibe που σε παρασύρει. Αν και για μένα, από ένα σημείο και μετά, το ίδιο μοτίβο και ο παρόμοιος ρυθμός στον οποίο κινούνται γενικά τα τραγούδια τους μ’έκανε να βαρεθώ κάπως, κατανοώ όσους έχουν μόνο καλά λόγια να πουν γι’ αυτά τα παιδιά. Έπαιξαν για μία ώρα και φύλαξαν για το τέλος το χιτ τους “Doused”, στο οποίο έγινε ένας μικρός πανικός, αφήνοντας κατευχαριστημένους τους φαν τους.

DIIV setlist
(Druun Pt.II)
Is the Is Are
Follow
Under the Sun  
How Long Have You Known?
Dopamine  
Sometime
Oshin (Subsume)
Incarnate Devil
Mire (Grant’s Song)    
Wait   
Bent (Roi’s Song)
Healthy Moon
Dust
Doused

Με προβλήματα στον ήχο και μικροφωνισμούς ξεκίνησε το σετ των Τεξανών psych/garage rockers The Black Angels, οι οποίοι ήρθαν προς την Ευρώπη μόνο και μόνο για την εμφάνιση αυτή. Είναι ένα από τα μεγάλα ονόματα της σύγχρονης ψυχεδελικής σκηνής, και ακόμα και με τα μικροπροβλήματα στον ήχο, αυτό γίνεται ξεκάθαρο στα live τους, με τα κομμάτια τους να αποκτούν όγκο και παλμό και με τη φωνή του Alex Maas να αναδεικνύεται στο μεγαλείο της.

Όσο καλοί κι άξιοι είναι όμως, έλειπε αυτό το κάτι που θ’ απογείωνε την εμφάνισή τους και θα μας έκανε να νιώσουμε τον δέοντα ενθουσιασμό. Άνευροι κι άτονοι, σχεδόν βαριεστημένοι, οι Black Angels αδυνατούσαν να μεταδώσουν τη δυνητική δυναμική των κομματιών τους, και αναπόφευκτα μετέδωσαν αυτή τους την ατονία και στο κοινό. Ακόμα και οι εξαιρετικά κουραστικές για το μάτι, που σε έφερναν στα πρόθυρα της επιληψίας, trippy βίντεο προβολές, οι οποίες επίμονα προσπαθούσαν να μας βάλουν στο κλίμα, δεν αρκούσαν για να ξυπνήσουν τις αισθήσεις. Φυσικά, η ανυπομονησία μας να δούμε το συγκρότημα που ακολουθούσε έκανε τη δυσκολία μας να εγκλιματιστούμε μεγαλύτερη.

The Black Angels setlist
Mission District 
I Hear Colors (Chromaesthesia)  
Indigo Meadow    
Tired Eyes 
Black Grease   
Molly Moves My Generation
I Dreamt
Βad Vibrations    
Young Men Dead
Haunting at 1300 McKinley  
Better off Alone   
Hunt me Down
You On the Run  
Waterloo Waltz
Bloodhounds on My Trail   

Η σκηνή έτοιμη στημένη μπροστά σου, τα φώτα έχουν κλείσει, ένα βουητό επιτείνει την ανυπομονησία σου να δεις επιτέλους τους Sigur Rós από κοντά. Έχεις ένταση,αγωνία, κι έναν εκνευρισμό, το νιώθεις ότι κάτι σπουδαίο θα ακολουθήσει. Τρεις σκοτεινές φιγούρες εμφανίζονται και στήνονται πίσω από την πρόσθετη διάτρητη οθόνη. Με το που ξεκινά η μουσική, νιώθεις σαν να ‘φαγες μια ισχυρή γροθιά στο στομάχι, η ανάσα σου κόπηκε, δεν μπορείς να αντιδράσεις, στέκεσαι εκεί, παγωμένος κι ανυπεράσπιστος. Ουρλιαχτά ενθουσιασμού κι εκτόνωσης ακούγονται διάσπαρτα. Οι φιγούρες έρχονται στο προσκήνιο, φαίνονται καθαρά τώρα, μπαίνει ο καθένας τους στο πόστο του, η μουσική ξεσπά υπό το φόντο αστρικών εκρήξεων ενώ έχει ξεκινήσει να βρέχει κανονικά, δεν σε νοιάζει τίποτα όμως, δέχεσαι τη βροχή ως δώρο.

Αυτό που ζεις ξεπερνά τα όρια της γήινης εμπειρίας, είναι κάτι εξωπραγματικό, κάτι υπερβατικό. Η εξωγήινη φωνή σε συνδέει με το υπερπέραν, ο φυσικός κόσμος φαντάζει τώρα κάτι μακρινό. Ο οπτικοακουστικός οργασμός  καταλαγιάζει, η βροχή κοπάζει, κι εσύ ούτε που κατάλαβες για πότε σ’ έπιασαν τα κλάματα. Επικρατεί απόλυτη ησυχία τώρα απ΄ την πλευρά του κοινού, η ατμόσφαιρα έχει γίνει μυσταγωγική, σχεδόν διαλογιστική. Η βροχή σταδιακά αυξάνεται και μας συντροφεύει πια μέχρι το τέλος, συντελώντας καταλυτικά σ’ αυτή την εξαγνιστική διαδικασία που έχουμε υποβληθεί. Στη μικρή διακοπή πριν από το φινάλε, προσπαθείς να συνειδητοποιήσεις το θαύμα που συντελέστηκε μπροστά στα μάτια σου. Το μυαλό δεν μπορεί να διαχειριστεί αυτή την απόδραση από την πεζή διάσταση των εγκοσμίων στο υπερφυσικό. Τα τρία εξωγήινα πλάσματα υπό την ανθρώπινη μορφή ξαναεμφανίζονται για να σε αποτελειώσουν. Το ταξίδι φτάνει στο τέλος του, γύρω σου πρωτόγονες κραυγές. Δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο μέσα σου, η δόλια σου ψυχή έχει ισοπεδωθεί, πώς να συνέλθεις, δεν πειράζει, ας μη συνέλθεις, νιώθεις τυχερός που το έζησες, θα το κουβαλάς μαζί σου πια, δεν είσαι ο ίδιος μ΄αυτό που ήσουν πριν, είσαι τυχερός.

Sigur Rós setlist
Ovedur
Staralfur
Sæglópur
Glósóli
Vaka
Ny Battery
E-Bow
Dauðalagið
Festival
Yfirborð
Kveikur
Hafssól
Popplagið

Photos: Cristina Alossi