ON THORNS I LAY: “Eternal Silence”

Δώδεκα χρόνια στον πάγο ήταν πολλά… Προσωπικά δεν περίμενα πως θα επέστρεφαν ποτέ οι On Thorns I Lay, μιας από τις σημαντικότερες ελληνικές μπάντες.

Γιατί σημαντική; Διότι πειραματίστηκε κι εξελίχθηκε όσο λίγες στο χώρο, με κάθε album της να αποτελεί μια νέα πρόταση, η οποία φυσικά διέθετε ως κοινό μουσικό παρανομαστή τη μελαγχολία.

Το “Eternal Silence” δε συνεχίζει εκεί που σταμάτησε το “Egocentric” του 2003, αλλά παραπέμπει περισσότερο στις πρώτες δουλειές του σχήματος, όπου ο ήχος παρέπεμπε πιο πολύ στους Theatre of Tragedy, εποχής “Velvet Darkness They Fear”. Συγκρινόμενο με τα δικά τους album, σκεφτείτε πως είναι πιο κοντά στο “Orama”, αλλά με σαφέστατα καλύτερη παραγωγή και πιο μοντέρνα οπτική.

Τα γυναικεία φωνητικά έχει αναλάβει η Maxi Nil, ενώ στα brutal συναντάται ξανά ο Στέφανος, με τα κύρια χαρακτηριστικό των On Thorns I Lay, να υφίστανται ακόμα, με το βιολί και τα πλήκτρα να ακούγονται σαν να μην πέρασε μια μέρα, πόσο μάλλον πάνω από δεκαετία. Μουσικά, το συγκρότημα γυρνάει πίσω στις doom ρίζες τους, έτσι όπως τους δίδαξαν οι My Dying Bride.

Μόνο παράπονο η λειψή διάρκεια (36 λεπτά), της οποίας όμως αξίζει κάθε δευτερόλεπτο.

Ατμοσφαιρικό, σκοτεινό, υπέροχο με λίγα λόγια. Μια εξαιρετική επιστροφή…

About Στέφανος Στεφανόπουλος 1315 Articles
Γεννήθηκε την ίδια ακριβώς ημέρα με τα CD και μάλλον για αυτό ασχολείται τόσο πολύ με τη μουσική. Όταν δεν γράφει για αυτή, αγοράζει CD, και όταν δεν αγοράζει, θα τον βρείτε είτε να παριστάνει τον dj σε διάφορα μαγαζιά της Αθήνας, είτε να προσπαθεί να κατεβάσει κάποια ιδέα για διαφήμιση. Στο Rockway.gr εντάχθηκε το 2010 και κάπως, κάπου, κάποτε, βρέθηκε να κρατάει και τα κλειδιά του. Δεν συμπαθεί τους ψευτοκουλτουριάρηδες, τους ξερόλες και τη μουστάρδα. Δηλώνει εγωιστής, κυνικός και fan του Philip Dick.