OUR SURVIVAL DEPENDS ON US: “Scouts on the Borderline”

Βλέπω τίτλο και σκέφτομαι κάποια metalcore μπάντα της σειράς.

Οι Αυστριακοί Our Survival Depends on Us είναι έτη φωτός μακριά από αυτό που περίμενα.

Στην τρίτη τους προσπάθεια, “Scouts on the Borderline”, σε παραγωγή V. Santura (Triptykon, Dark Fortress) με κάνουν να στρίψω κεφάλι προς τη μεριά τους και να μην μπορώ να καθορίσω ακριβώς ΤΙ είναι αυτό που ακούω.

Η εισαγωγή “Kramatach” προλογίζει πιθανόν μια ιστορία που έχει σίγουρα να κάνει με το αποτύπωμα του χριστιανισμού στον παλαιό κόσμο, όπως φαίνεται από τους στίχους του “Let My People Go” (“Oh Lord Jesus, Ι think I served my time…”) που μου φέρνουν στο μυαλό τις επικές στιγμές του αείμνηστου Quorthon και ανοίγουν το μουσικό λογαριασμό του album ιδανικά.

To “Children of the Dawn” που ακολουθεί έχει sludge βαρύτητα τύπου Neurosis, όμως έχει αυτό σκανδιναβικό στοιχείο στα φωνητικά (και στην ομιλία παλαιάς γλώσσας υπό αστραπών στη μέση του κομματιού) του κυρίου Steindor Andersen, ο οποίος πολλές φορές έχει συνεργαστεί με τους Sigur Ros, που το καθιστά τελετουργικό και τραβάει και την προσοχή των φίλων της neo-folk κουλτούρας με τους Bathory να επιστρέφουν, ενώ το κομμάτι τελειώνει σε Dead Can Dance ύφος.

Το επόμενο “The Bloody Path” παίρνει τη σκυτάλη, κάνοντας με και πάλι να βάλω να ακούσω το “A deeper kind of slumber” των Tiamat, ενώ το “Mountains of my Home” μου θυμίζει Μάνο Χατζιδάκι (όχι δεν έχω πιει μαντζούνια).

Το 14-λεπτο “Sons And Daughters” εισάγει στην εξίσωση και αιθέρια φωνητικά και τσέλο, αν δεν με απατούν τα αυτιά μου, ταξιδεύοντας σε πάνω από highlands και βουνοκορφές με τη βοήθεια του Khvost (Grave Pleasures, ex-Dodheimsgard) και αγριεύει στιγμιαία με τη φωνή του Florian Hucek (Obscure Anachronism), κάνοντας το ένα φοβερό έπος.

To “Sacred Heart” είναι μια όμορφη neo-folk μπαλάντα με ντουέτο αντρικών και γυναικείων φωνητικών, ενώ στο κλείσιμο, ένα κατηγορώ με τίτλο “Animal with Bloodstained Teeth we all have been”, που φαίνεται να στηλιτεύει τον ανθρώπινο πολιτισμό.

Δεν ξέρω αν είναι concept ή όχι, αλλά με τους ήχους καταιγίδας και το πως το ένα κομμάτι προλογίζει το άλλο, τα κάνει ένα και σαν ένα θα τα θυμάμαι!

Το παρόν δισκάκι με εμπνέει να το λιώσω, ειδικά τώρα που έπιπλα πέφτουν από τα σύννεφα και ο καιρός κρυώνει, και ζυγώνει και ο καιρός για την νέα σεζόν του Vikings! Από τα αγαπημένα μου για φέτος!

About Δημήτρης Μαρσέλος 1715 Articles
Δέσμιος της μουσικής, είλωτας των συναυλιών, εθισμένος στα σκληρά...riffs, διπολικός μεταξύ metal και hardcore punk, έχει κάνει χρόνια τώρα πολιτιστικό crossover και δεν αρνείται κανένα ιδίωμα της rock που του τη σηκώνει...την τρίχα.