Mind Terrorist, Postraumatic, Portrait of my Failure (13/12/14) Larissa Sports Center, Λάρισα

Ας ξεκινήσουμε λιγάκι ανορθόδοξα, με κάτι που μου έκανε ιδιαίτερα θετική εντύπωση, και δεν ήταν άλλο από το λεωφορείο που είδα να φτάνει στο χώρο της συναυλίας, ο οποίος βρισκόταν 7 χλμ έξω από την πόλη της Λάρισας, εκεί γύρω στις 9 παρά.

Απ’ ότι πληροφορήθηκα, επρόκειτο για μια κίνηση των διοργανωτών ώστε να εξασφαλιστεί (δωρεάν μάλιστα) η μετάβαση όσων δεν είχαν μεταφορικό μέσο και ήθελαν να παρακολουθήσουν το live. Ευχάριστο γεγονός, ειδικά στις μέρες μας.

Στα της συναυλίας τώρα. Το live πραγματοποιήθηκε στο Larissa Sports Center, σε έναν χώρο που προσωπικά πρώτη φορά επισκεπτόμουν. Τρεις μπάντες, με τους Λαρισαίους Portrait of My Failure να πατούν στη σκηνή στις 21.45. Το στυλ τους θα το χαρακτήριζα metalcore, με κάποια death στοιχεία, και γενικότερα όλο το σύνολο (ήχος, σκηνική παρουσία, συνθέσεις κλπ) παρέπεμπε σε αναφορές όπως οι Parkway Drive, As I Lay Dying και Suicide Silence. Το νεαρό της ηλικίας τους (είχαν δεν είχαν μέσο όρο τα 20 χρόνια) λειτούργησε πολύ θετικά, καθώς γρήγορα κατάφεραν και μετέδωσαν τον ενθουσιασμό τους και την ενεργητικότητά τους και στο κοινό. Έχουν παρόν και σίγουρα προοπτικές για ένα καλό μέλλον. Έπειτα από 8 κομμάτια, με καλύτερα τα “Memories” και “The Other Side of Perfection”, παρέδωσαν τη σκυτάλη στους Αθηναίους Postraumatic.

Εδώ να αναφέρω ότι για έναν ανεξήγητο λόγο, ο ήχος, ενώ στην πρώτη μπάντα ήταν σχετικά καλός, έπειτα εμφάνισε προβλήματα, και οι Postraumatic σίγουρα αδικήθηκαν, ειδικά στα πρώτα λεπτά της εμφάνισής τους (“έκαψαν” δυο με τρία κομμάτια). Η φωνή μόλις και μετά βίας ακουγόταν, ενώ υπήρχαν κάποια θέματα και στην μία κιθάρα, με αποτέλεσμα να γίνεται ιδιαίτερα δύσκολο να τους παρακολουθήσει κανείς. Τεχνικό thrash με κάποιες crossover αναφορές, υπήρχαν κάποια ανεβοκατεβάσματα και στην απόδοσή τους, γενικά μία μέτρια παρουσία με σκόρπια καλά σημεία, που άλλους τους κράτησε “ζεστούς”, άλλους όχι.

Η ώρα 23.30, και οι πρώτες νότες του εναρκτήριου “Awakening” μας βάζουν κατευθείαν στο κλίμα των Mind Terrorist. Ο ήχος επανέρχεται στα κανονικά επίπεδα και η μπάντα, ορεξάτη και με ένα καλό δέσιμο, μουσικά και σκηνικά, παίρνει με το μέρος της όλο το κοινό. Εξαιρετικό σύνολο, άψογα προβαρισμένοι, με τον ντράμερ να ανταποκρίνεται αποτελεσματικά και με ακρίβεια στο ρόλο του, τα έγχορδα να συνεννοούνται με κλειστά μάτια, και τον frontman, εκφραστικό και ακούραστο, να οδηγεί την μπάντα. Μου έφεραν στο νου ένα μείγμα από The Haunted, In Flames και σύγχρονους Sepultura, αναμφίβολα “συναυλιακά” κομμάτια, που σε κρατούσαν μέσα στο mood της όλης κατάστασης. Μέτρησα 12 τραγούδια, με καλύτερο το πωρωτικό “Blind at heart”, όπως και τα “Rising Star” και “Last Man Standing”, με τη συμμετοχή και guest γυναικείας παρουσίας.
00.30, και όλοι φεύγουμε ικανοποιημένοι, αναμένοντας και άλλες καλές στιγμές από ελπιδοφόρες εγχώριες  μπάντες.

* Τα συν: άνετος χώρος, καλή διοργάνωση με τήρηση χρονοδιαγραμμάτων, προσιτό εισιτήριο και τιμές ποτού και φαγητού, δυνατότητα μετάβασης στο χώρο με λεωφορείο, ικανοποιητική προσέλευση

* Τα πλην: ένα αλλά σημαντικό: ο μέτριος ήχος, με διαστήματα όπου υπήρχαν αρκετά προβλήματα

report: Γιώργος Αλεξιάδης