VOICES: “London”

Οι prog blacksters Voices κυκλοφορούν ένα χρόνο και κάτι ψιλά μετά το ντεμπούτο τους, το δεύτερο full length τους, σπέρνοντας για μια ακόμη φορά τη ματαιοδοξία και το “γκρίζο”, βαδίζοντας στα χνάρια της νέας μουσικής πραγματικότητας του ακραίου ήχου, που μπολιάζει το μοντέρνας κοπής black με λογής επιρροές.

Η άκρως μελαγχολική εισαγωγή “Suicide Note” (με τέτοιο τίτλο, τι άλλο θα ήταν), προϊδεάζει τον ακροατή για τη συναισθηματική πλευρά του δίσκου, ενώ το “Music for the Recently Bereived”, στα 7 λεπτά που διαρκεί, συστήνει το σχήμα και το ηχητικό ποιόν του.

Παρότι αρκετά επιθετικό σε σημεία, το “London” εκκρίνει περισσότερα συναισθήματα σπαραγμού και απόγνωσης, παρά δυναμισμού, κάτι το οποίο προδίδουν τα post περάσματα, οι μελωδικές φωνές, οι αρμονίες που αγκαλιάζουν σε σημεία τα κομμάτια και φυσικά οι στίχοι.

Μοναδικός εχθρός του “London”, η προσπάθεια των Voices για το “κάτι παραπάνω”, η οποία μετουσιώνεται σε παραπάνω λεπτά σε σημεία που δε χρειάζεται και μπορεί εν τέλει μπορεί να κουράσει μερικούς.

Πέραν όμως αυτού, μιλάμε για μια πολύ όμορφη και ολοκληρωμένη δουλειά, η οποία προτείνεται στους απανταχού λάτρεις της νέας black σκηνής και δη, σε όσους βρίσκουν το “γκρίζο” γοητευτικό.

Και για να γίνω και επίκαιρος, το “London” είναι μια καθόλα εξαιρετική επιλογή για τις κρύες νύχτες του χειμώνα.

Στέφανος Στεφανόπουλος
About Στέφανος Στεφανόπουλος 1314 Articles
Γεννήθηκε την ίδια ακριβώς ημέρα με τα CD και μάλλον για αυτό ασχολείται τόσο πολύ με τη μουσική. Όταν δεν γράφει για αυτή, αγοράζει CD, και όταν δεν αγοράζει, θα τον βρείτε είτε να παριστάνει τον dj σε διάφορα μαγαζιά της Αθήνας, είτε να προσπαθεί να κατεβάσει κάποια ιδέα για διαφήμιση. Στο Rockway.gr εντάχθηκε το 2010 και κάπως, κάπου, κάποτε, βρέθηκε να κρατάει και τα κλειδιά του. Δεν συμπαθεί τους ψευτοκουλτουριάρηδες, τους ξερόλες και τη μουστάρδα. Δηλώνει εγωιστής, κυνικός και fan του Philip Dick.