Rockway gr

Δικαία Οικονομάκη

Δικαία Οικονομάκη

MARK LANEGAN BAND: “Somebody's Knocking”

Με νέες διαθέσεις και νέες συνθέσεις επέστρεψε για φέτος ο Mark Lanegan και η μπάντα του. Το προ διετίας “Gargoyle” απέσπασε διθυραμβικές κριτικές, τόσο για την μουσική του όσο και για τις ιδέες που παρουσίασε ο μουσικός. Ο άνθρωπος με τα τόσα “πρόσωπα” και τις τόσες συνεργασίες στο βιογραφικό του, φέρνει “στις αποσκευές του”, το πρόσφατο και ενδέκατο album του, “Somebody' s Knocking”, για το οποίο μάλιστα (τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές) θα περάσει και από Ελλάδα, για δύο συναυλίες στη Θεσσαλονίκη και Αθήνα στα τέλη Νοεμβρίου.

POWERWOLF: “Blood of the Saints”

Η ιδέα για την δημιουργία του Γερμανικού power/symphonic metal συγκροτήματος, Powerwolf, πραγματοποιήθηκε λίγο μετά την αλλαγή του millennium από τα αδέλφια Charles και Matthew Greywolf, που ασχολιόντουσαν αρκετά χρόνια με την μουσική. Οι Powerwolf πολύ πριν του “The Sacrament Of Sin”, δεν ήταν απλοί τραγουδοποιοί του power metal των πολέμων και της ανδρείας. Αντιθέτως, ήταν και είναι μουσικοί που μοιράζονται μέχρι και σήμερα ένα κοινό πάθος. Τους αστικούς θρύλους για τους βρικόλακες και τους λυκάνθρωπους (εξ ου και η ονομασία) της Τρανσυλβανίας.

CULT OF LUNA: “A Dawn to Fear”

Εντός του 2019 ακούσαμε μία πληθώρα albums από συγκροτήματα τα οποία είχαν να κυκλοφορήσουν νέο υλικό εδώ και αρκετά χρόνια (Tool - “Fear Inoculum”, Rammstein – “Rammstein”, Slipknot - “We Are Not Your Kind” κ.α.). Μία ακόμη πολύ-αναμενόμενη δισκογραφική επιστροφή είναι αυτή των Σουηδών sludge/post metallers, Cult Of Luna. Το τελευταίο ολοδικό τους πόνημα ήταν το “Vertikal” του 2013, που χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως το πιο ώριμο album της καριέρας τους (με εξαίρεση το έπος “Mariner” του 2016 το οποίο ήταν μία συνεργασία με τη Julie Christmas). Η μοναδική αλλαγή στο line up της μπάντας από τότε, ήταν η αντικατάσταση του Anders Teglund με τον Kristian Karlsson στα πλήκτρα. Το συγκρότημα φέτος κυκλοφόρησε το έβδομο album του με τίτλο “A Dawn to Fear”, το οποίο σε αντίθεση με το “Vertikal” που ασχολείται με το φαινόμενο της βιομηχανοποίησης και το “Mariner” που αφηγείται ένα ταξίδι προς το “άγνωστο” και την εξερεύνηση του σύμπαντος, εξιστορεί την φιλοσοφική αναζήτηση του εσωτερικού κόσμου και της μοναδικότητας του κάθε ανθρώπου.

INSOMNIUM: “Heart Like A Grave”

Θυμάμαι τον ανεκδιήγητο ενθουσιασμό που είχα νιώσει, όταν είχα ακούσει (πάλι, τέτοια φθινοπωρινή εποχή) το προ τριετίας και έβδομο, concept album των Φιλανδών metallers, Insomnium, “Winter’s Gate”. “Το νέο soundtrack που θα “έντυνε” τον φετινό χειμώνα”, έλεγα στον εαυτό μου, όντας πιστή ακόλουθος της μουσικής τους. Το “Winter’s Gate” όμως ήταν κάτι παραπάνω από ένα “απλό” soundtrack εποχής, αναφερόμενο στις κακουχίες του “Χειμώνα”. Το έπος-τραγούδι, χωρισμένο σε επτά μέρη των 40 λεπτών και 2 δευτερολέπτων, αποδείχτηκε ένα προοδευτικό melodeath μουσικό “βίωμα”, κάνοντας επιτέλους τους Insomnium να φτάσουν στην “κορυφή” των καλλιτεχνικών τους ανησυχιών (καλή ώρα, μιας παγωμένης βουνοκορφής), μετά από μία πολύ καλή και αξιοπρεπέστατη πορεία 15 χρόνων. Αφότου ανακοινώθηκε η επιστροφή του συγκροτήματος με το “Heart Like A Grave”, οι προσδοκίες γι’ αυτήν δεν ήταν παρόμοιες, η περιέργεια όμως, ναι! Ίσως επειδή, συμπληρώνοντας 20 χρόνια στον χώρο της metal μουσικής και θέτοντας τον πήχη του melodeath υψηλά πίσω στο 2016, αυτήν τη φορά μπορεί και να είχε εξαντληθεί η έμπνευσή του. Τέτοιες φοβίες και σκέψεις πάντα ελλοχεύουν πριν πατήσει κανείς το κουμπί play σε ένα καινούριο album.  

The Room Of Doom Fest lI: Clouds, Shattered Hope, Inner Missing, Soul Dissolution, Selefice (05/10/19) Temple

Ήταν καλοκαίρι του 2018 όταν πολλοί από εμάς ενημερωθήκαμε για ένα νεοσύστατο και εγχώριο festival το οποίο θα πραγματοποιούταν τον Νοέμβρη και θα αποτελούσε φόρο τιμής στον doom metal ήχο, με Ελληνικές μπάντες και μη. Δεν πέρασε πολύς καιρός, λοιπόν, από τότε που διεξήχθει για πρώτη φορά το Room Of Doom Fest και στις αρχές του 2019 ανακοινώθηκε ότι θα επέστρεφε την 5η του Οκτώβρη για την δεύτερη έκδοση του και πάλι στο Temple. Το Σάββατο που μας πέρασε, συμμετείχε σε αυτήν την εκδήλωση ένα ιδανικό line up του underground ήχου και συγκεκριμένα οι Έλληνες melodic deathsters, Selefice, οι post – black / doom metallers, Soul Dissolution, από το Βέλγιο, το doom/ gothic  σχήμα, Inner Missing, από την Ρωσία, οι funeral doom metallers, Shattered Hope, και το διεθνές συγκρότημα, Clouds.

OMNIUM GATHERUM

Ορμώμενοι από την βορινή Φινλανδία, οι Omnium Gatherum παραδίδουν μελωδικές και συνάμα σκοτεινές μουσικές, που θυμίζουν άμεσα την αγαπημένη Σκανδιναβία. Στον τελευταίο τους, μέχρι στιγμής, δίσκο, "The Burning Cold" (Μπορείτε να διαβάστε γι' αυτό εδώ, συνδυάζουν περίτεχνα το melodeath με prog και doom στοιχεία του, συνοδευόμενα από μελαγχολικές διαθέσεις. Με αφορμή την παρθενική επίσκεψη του συγκροτήματος στην Ελλάδα που θα πραγματοποιηθεί σε λίγες ημέρες, η Δικαία Οικονομάκη για λογαριασμό του Rockway συνομίλησε με τον drummer, Tuomo Latvala, ο οποίος μας αποκάλυψε τα νέα και τις σκέψεις του σχετικά με την τελευταία κυκλοφορία, καθώς και την πηγή των εμπνεύσεών του.

Dimmu Borgir, Gentihaa (25/09/19) Piraeus Academy



Ο Σεπτέμβρης ήταν, όπως αποδείχθηκε, ένας σημαντικός μήνας, γεμάτος συναυλίες σαν τον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Είδαμε μπάντες και καλλιτέχνες για πρώτη φορά στην Ελλάδα, αλλά και πολυπόθητες επιστροφές που τις περιμέναμε για χρόνια. Στη δεύτερη κατηγορία ήταν και η περίπτωση των Νορβηγών symphonic black metallers, Dimmu Borgir, οι οποίοι επανήλθαν επί ελληνικού εδάφους μετά από αναμονή 16 χρόνων για να μας ευχηθούν με την σειρά τους ‘‘Καλό χειμώνα!’’ (ναι, ακόμα είναι πολύ νωρίς, ξέρω).

DIMMU BORGIR: 8 λόγοι για να βάψεις μαύρη την Τετάρτη σου

Οι Νορβηγοί Dimmu Borgir (από το Όσλο) επιστρέφουν στην Ελλάδα για δύο ιδιαίτερες εμφανίσεις στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, γεμάτες “majestic black metal”. Στο wikipedia μαθαίνει κανείς πως το όνομά τους σημαίνει "σκοτεινές πόλεις", ή τα "σκοτεινά κάστρα/φρούρια" (μετάφραση στα ισλανδικά, φεροϊκά και Αρχαία νορβηγικά) και πως σχηματίστηκαν το 1993, τη δεκαετία που το δεύτερο κύμα του black metal βρισκόταν σε έξαρση και ολοένα εξελισσόταν, ειδικότερα στις Σκανδιναβικές χώρες. Μια λίγο πιο προσεκτική έρευνα αποκαλύπτει και την έννοια της εισόδου στην κόλαση που έχουν προσάψει σε μια γεωγραφική περιοχή στην Β. Ισλανδία. O κιθαρίστας Silenoz και ο τραγουδιστής Shagrath αποτελούν σταθερή αξία και είναι τα μόνα ιδρυτικά μέλη που παραμένουν μέχρι και σήμερα στο συνθετικό και στο στιχουργικό πηδάλιο των Dimmu Borgir.

CLOUDS

Λίγες εβδομάδες έμειναν για να πραγματοποιηθεί η δεύτερη έκδοση ενός νεοσύστατου φεστιβάλ, που ευελπιστούμε να γίνει θεσμός. Ο λόγος για το Room Of Doom Festival το οποίο είναι πλήρως αφοσιωμένο στον “σκοτεινό”, αργό και πειραματικό doom metal ήχο. Ένα από τα σχήματα τα οποία θα εμφανιστούν ζωντανά το Σάββατο στις 5 Οκτωβρίου στο “Ναό”, είναι οι funeral/melodic doomsters Clouds, μία αξιόλογη μπάντα που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο επίκεντρο της doom metal σκηνής. Πρόκειται για την παρθενική τους εμφάνιση στη χώρα μας και εξαιτίας αυτής της ιδιαίτερης περίπτωσης, αλλά και της τελευταίας κυκλοφορίας τους, “Dor”, η Δικαία Οικονομάκη βρήκε την τέλεια δικαιολογία για να μιλήσει γι’ αυτό με τον κιθαρίστα τους, Indee Rehal-Sagoo, για λογαριασμό του Rockway.

SOUNDGARDEN

Όλα ξεκίνησαν στα μέσα του ’80, όταν τρεις, απλοί τότε, άνθρωποι αποφάσισαν να δημιουργήσουν το δικό τους συγκρότημα, το οποίο θα επηρέαζε πολλούς καλλιτέχνες του rock την επόμενη δεκαετία. Εκείνη την “χρυσή” εποχή, όταν ακόμα το είδος της metal και άλλα subgenres της rock μουσικής ήταν στη μόδα, ο νεαρός τραγουδιστής, κιθαρίστας και drummer Chris Cornell, ο κιθαρίστας Kim Thayil και ο μπασίστας Hiro Yamamoto αποφάσισαν να δημιουργήσουν τους θρυλικούς Soundgarden το 1984 και να κάνουν τη δική τους “επανάσταση”.

Subscribe to this RSS feed

Template Design © info@DrakontasGraphics.com | Managemenent by www.theLeaders.EU | All Rights Reserved Rockway.gr 2012

Top Desktop version